Kos
Skuteczny podryw Kosy leśne są bardzo płochliwe, natomiast kosy miejskie, dosyć ostrożne i nieufne, nie zwracają uwagi na hałas i ruch w najbliższym otoczeniu. Kosy skaczą i biegają, zatrzymując się co chwila, a zdenerwowane stawiają w górę swój długi ogon. W przeciwieństwie do nich szpaki, które razem z kosami żerują na trawnikach, kroczą wyprostowane. W miastach często spotyka się kosy z mniejszą lub większą ilością bieli w upierzeniu (częściowe albinosy) lub, rzadziej, zupełnie białe z czerwonymi oczami (całkowite albinosy). Lęgi: Samce zaczynają śpiewać już w cieplejsze dni zimowe, ale tak cicho, że można je usłyszeć tylko z bliska. Ten śpiew można nazwać „uwerturą\". Dopiero w czasie wiosennej odwilży można usłyszeć śpiew kosa w całej krasie. Gdyby kos nie był tak pospolitym ptakiem, być może znawcy ptaków słuchaliby z większym szacunkiem jego pieśni i zapewne uznaliby go za najlepszego śpiewaka w Europie, przewyższającego kunsztem nawet słowika. Z pewnością jest on najbardziej muzykalnym ptakiem, a jego śpiew odznacza się bogactwem melodii i harmonią. Czynności gruczołów płciowych u ptaków sterowane są długością dnia; zdarza się, że w wielkim mieście, rzęsiście oświetlonym nocą, można o północy usłyszeć pełną pieśń kosa - dziwaczny kontrast z porą i miejscem. Najczęściej kosy śpiewają w czasie lekkiej mżawki, a także o świcie i o zmierzchu. Sklep jeździecki
